Bir İç Bunaltısına Çarpmış Kahve’ye Saygı

Bensiz içilmiş kahve fincanlarını yıkıyordum sessizce

Nedensiz yere sorguluyordum gittiğim her yerde

Neydi sorguladığım sizce? Peh

Gitmedim bir süre hiçbir yere hayhay!

Belki işe yarar diye

Kalbim kabarmış, gözler bana bakmış ve batmış acımadan

Kan akmadan,

Dikensiz kaktüs olur mu? Ya gül?

Sustum yine, kabullendim en sessizinden

Güzelce

Kalktım isteksizce ve kahve altı sonrası

Kahve yaptım, Türk

Bensiz içilen her kahveye lanetler okurdum, okurum

Guatemala’da, Brezil ‘de, Etiyopya’da kahve kalmasın

Ve Tanrı Kaffa ölsün mü? Heyhat!

Ekvator kutuplansın, saklı kalsın çiçekleri kahvenin, altında buzulluğun

Amen ve Âmin!

Kahve geçmesin Türk –Yunan gerginliğinde

Ne haliniz varsa görün, geri verin bana telveliyi

Umurumda değilsiniz, memnun değilsiniz

Yoğurt, peynir, baklava da dâhildi, kahve ise apaydındı aralarında

Sahiplenilmesin isterdim ama olmazdı

O özeldi, güzeldi, içim sonrası sözeldi

Adeta güç gösterisiydi ortada salınan ve de nazlı, naif

Sonra sahiplenmek kelimesi saçmaydı, seçilmişti ondan her şey gibi

Ben de sevdim sahiplenmeyi bazı şeyleri, zamanla

Zaman demişken

Önem vermiyordum zamana

Karşılıklıydı, karşılık alabildiğim tek şeydi aynı zamanda, kızamıyordum

İronik, ironi, iron…

Geçiyordu ve içiyordum kuralsızca

Gün ışıdığında, alacakaranlıkta

İtiraf sabah içerdim kesinlikle! Şaşmaz, asla taşmaz

Kafein etken etkisi edilgendi

Sonuç yoktu, istediğim bir sonuç ta yoktu zaten

Külyutmazdı insanlar(!) ve her şeye

“iğrenç tükürükleriyle yoğrulmuş kül katarlar” -dı

Geri dönüşüm sonucu görürlerdi acı gerçekleri

Unutmak için içerlerdi geçerken puslu yollardan karanlıkta

Alcool

Mezarlıklar, köprü altları, kuytu köşeler…

Emirlerine amade, sislerine teşvikçiydiler.

Ama iyi-kötü, güzel-çirkin…

Ne farklıydı? Hiçler, tiksinçler…

Kahve sinsice gülerdi onlara ve şöyle derdi:

“Elime düşeceksiniz ve yeniden göreceksiniz.”

Ne zamandır buralardayım, hiç değişmediniz

Ders almadınız, çünkü hayattan ders alınmazdı

Ve hayat size gelmezdi

 Geçer-giderdi o

Beklentilerinizi üzerimden çekin demem anlamsız

Bilirim sizi…

Sözler sizde kifayetsizdir.

Beni hissedeceksiniz ve geleceksiniz

Yineler silsilesinden bir önce, gün ağarırken

Özellikle

Yanılsamalar vardı ayna tadında

Aynalar çatlaktı ve mutsuzdu insan

Sızılar çatlıyordu döndüklerinde kahveye gerisin geri

İçi huzursuz, safran karası-katran sarısından hallice

Ne önemi vardı tanımlamaların?

Dönmüştü işte

Kahve suspus

  

Sessizlik huzur vericiydi ve keskindi koku

Cerebrum raflara kaldırılmış

İçleri kahve dolu, demleniyor ama

Loblar bozulmuş ve kokuşmuş, saçılmış

 Ve sorunmuş gibi

Ön, yan, arka

Ama özellikle frontal, akıllara zarar vermiş üstelik

İnsanlık terk eylemiş kendini

 İnsansı robot-robotumsu insan

Biz robotumsuyduk,

Merhaba robotik

İbadetler temizlemedi lanetimizi sadece sömürdü içimizi

Kalan kırıntıları, kandırdı da güzelce,

Severim hikâyeleri

Sonu kötü biten

Velhasıl kahve tek gerçekti, yanılsamasız

İnsan olmasaydı iyiydi.

BAB